1. ตำนานหรือข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

เฮนรี่กลายเป็นบุคคลในตำนาน และเป็นเรื่องยากที่จะแยกข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ออกจากตำนานวีรบุรุษที่อยู่รอบตัวเขา แนวคิดยอดนิยมเกี่ยวกับเฮนรีคือเขาเป็นคนที่มีความรู้และเป็นวิทยาศาสตร์มาก มีทักษะในศิลปะการเดินเรือ และเขาได้ก่อตั้งโรงเรียนการเดินเรือที่ซาเกรสทางปลายสุดตะวันตกเฉียงใต้ของยุโรป ซึ่งห่างไกลจากราชสำนักในลิสบอนและคิดค้น เรือคาราเวลซึ่งเป็นเรือประเภทพิเศษ อย่างไรก็ตาม แนวคิดเหล่านี้ค่อนข้างเป็นแนวคิดล่าสุด และไม่มีรากฐานในบันทึกทางประวัติศาสตร์ในยุคนั้น Infante Dom Henrique - ตามชื่อเดิมของเขา - ประสูติที่ Oporto ในปี 1394 ในฐานะลูกชายคนที่สามของ King João แห่งโปรตุเกส และQueen Philippa แห่ง Lancasterน้องสาวของKing Henry IV แห่งอังกฤษ พระเจ้าอองรีทรงเจริญพระชนมพรรษาในช่วงเวลาที่กษัตริย์ Joãoกำลังยุติสงครามกลางเมืองที่สับสนกับแคว้นคาสตีล และทรงได้รับเอกราชของโปรตุเกส เมื่ออายุ 21 ปี เฮนรีร่วมกับพ่อและพี่น้องของเขายึดเมืองท่าเซวตาของชาว มัวร์ ทางตอนเหนือของโมร็อกโก  ได้ในปี ค.ศ. 1415 ซึ่งเป็นฐานทัพของโจรสลัดบาร์บารีมายาวนานซึ่งบุกโจมตีชายฝั่งโปรตุเกส ลดจำนวนประชากรในหมู่บ้านต่างๆ ด้วยการจับผู้อาศัยของตนไปขายในแอฟริกา ตลาดทาส

2. เรือคาราเวลสำรวจชายฝั่งแอฟริกา

ความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่ของเฮนรี่คือการค้นพบภูมิภาคที่ไม่รู้จักของโลก ในฐานะผู้ว่าการแอลการ์ฟ เฮนรีริเริ่มโครงการอันทะเยอทะยานในปี 1418 เพื่อเปิดเส้นทางเดินทะเลไปยังอินเดีย ตอนนี้ เฮนรีเริ่มสำรวจชายฝั่งของแอฟริกาซึ่งส่วนใหญ่ไม่เป็นที่รู้จักของชาวยุโรปในสมัยนี้ วัตถุประสงค์ของเขา ได้แก่ การค้นหาแหล่งที่มาของ การค้าทองคำ ในแอฟริกาตะวันตกและอาณาจักรคริสเตียนในตำนานของเพรสเตอร์ จอห์นและการหยุด การโจมตี ของโจรสลัดบน  ชายฝั่งโปรตุเกส สมัยนั้นเรือในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนช้าและหนักเกินกว่าจะเดินเรือแบบนี้ได้ ภายใต้การดูแลของเขา เรือลำใหม่ที่เบากว่ามากได้รับการพัฒนา นั่นคือเรือคาราเวล ซึ่งสามารถแล่นได้ไกลขึ้นและเร็วขึ้นเหมือนกับเรือทุกลำจนถึงตอนนี้ ในปี 1419 พ่อของเฮนรีได้แต่งตั้งให้เขาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดอัลการ์ฟ และในปี 1420 เฮนรีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าการคณะแห่งพระคริสต์ผู้มั่งคั่ง ผู้สืบทอดชาวโปรตุเกสต่อจากอัศวินเทมพลาร์ ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โทมาร์

3. สมุดบันทึกลับ

ตั้งแต่เริ่มแรก นักบินและกัปตันชาวโปรตุเกสจำเป็นต้องบันทึกลงในสมุดบันทึกลับ Roteiros ประสบการณ์และความรู้ทั้งหมดที่ได้รับระหว่างการเดินทางซึ่งมีความสำคัญต่อการนำทาง ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 15 ชาวโปรตุเกสใช้ควอแดรนท์อยู่แล้ว: ละติจูดทางภูมิศาสตร์สามารถคำนวณได้โดยการกำหนดความสูงของดาวขั้วโลก จนกระทั่งการตายของ Infante มีการสำรวจและทำแผนที่น่านน้ำชายฝั่งแอฟริกาตะวันตกมากกว่า 2,000 ไมล์ทะเล แรงจูงใจของ Henry the Navigator นั้นมีความหลากหลายในธรรมชาติ ในด้านหนึ่งมีความหวังที่จะหลีกเลี่ยงหรือกำจัดชาวอาหรับในการค้าขายกับพริกไทย ทองคำ งาช้าง และทาส ในทางกลับกัน เจ้าชายมีความสนใจในการส่งเสริมและเผยแพร่ความเชื่อของคริสเตียน

4. มาเดราและบียอนด์เคปโบฮาดอร์

การเดินทางสำรวจครั้งแรกที่ได้รับการสนับสนุนจากเฮนรีคือไปยังหมู่เกาะมาเดราและปอร์โตซานโต ในมหาสมุทรแอตแลนติก ในปี 1418/19 เกาะเหล่านี้ เช่นเดียวกับอะซอเรสเป็นที่รู้จักในยุคกลาง ตอนต้น แต่ปัจจุบันเกาะเหล่านี้ถูกค้นพบอีกครั้งและถูกใช้ประโยชน์โดยชาวโปรตุเกส จากนั้น เขาเริ่มส่งเรือออกไปทางใต้ตามแนวชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกา ตั้งแต่ปี 1424 ถึง 1434 เฮนรีส่งคณะสำรวจ 15 ครั้ง ซึ่งทั้งหมดไม่กล้าผ่านแหลมโบจาดอร์ ซึ่งเป็น แหลมเล็กๆที่อยู่ทางใต้ของหมู่เกาะคานารี พวกเขากลัวว่าเหนือแหลม Bojadorทะเลลึกมากจนแม้แต่ห่างจากชายฝั่งไปหนึ่งลีก (เกือบ 5 กิโลเมตร) น้ำทะเลก็ลึกเพียง 1 ฟาทอม (2 เมตร) จนกระแสน้ำแรงมากจนไม่มีเรือลำใดกลับมาได้ และดวงอาทิตย์จะแผดเผาจนไม่มีชีวิตรอดบนแผ่นดินได้ ในปี 1433นายทหารชื่อ  กิล เอียนส์ได้พยายาม แต่เขากลับมามือเปล่า ความอดทนของเฮนรี่หมดลง และเขาทำให้เอียนส์สาบานว่าจะกลับไปทางใต้อีกครั้ง และคราวนี้จะไม่กลับมาโดยไม่ผ่านเสื้อคลุมเลย คราวนี้เอียนส์ประสบความสำเร็จในการทำสิ่งหลายอย่างก่อนที่เขาจะล้มเหลว เพื่อหลีกเลี่ยงบริเวณน้ำตื้นใกล้แหลม เขาจึงแล่นไปทางตะวันตกสู่ทะเลเปิด และเมื่อเขาหันไปทางทิศตะวันออกอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ทางด้านทิศใต้ของแหลม เขาพบว่าประเทศนี้รกร้าง แต่ก็ไม่ได้ขาดแคลนสิ่งมีชีวิตทั้งหมด

5. เคปบลังโกและเคปเวิร์ด

การเดินทางเพิ่มเติมนำไปสู่การปัดเศษแหลมบลังโกในปี 1442การยึดครองเกาะอาร์กินใกล้กับเคปเวิร์ดในปี 1443และการค้นพบปากแม่น้ำเซเนกัล ( ปี 1444 ) และแม่น้ำแกมเบีย ( ปี 1446 ) ดีนาส ดิอาสเข้ามาติดต่อเคปเวิร์ดในปี ค.ศ. 1444 และอัลวิเซ ดา กาดามอสโตไปเยือนหมู่เกาะเคปเวิร์ดเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1460 ในปี ค.ศ. 1460 เปโดร ดา ซินตราได้บรรลุถึงเซียร์ราลีโอน คณะสำรวจเหล่านี้ได้สำรวจชายฝั่งแอฟริกาเป็นระยะทางรวมประมาณ 1,500 ไมล์ เมื่อเจ้าชายเฮนรีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1460 ชาวโปรตุเกสก็มาถึงแหลมปัลมาสในไลบีเรียและมีการจัดตั้งจุดซื้อขายในอาร์กิม ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆ ใกล้เคปเวิร์ด

6. ปีต่อมาและมรดก

ในปี ค.ศ. 1437 เขาได้ออกคำสั่งให้ทำสงครามอีกครั้งเพื่อแย่งชิงแทนเจียร์จากทุ่ง แต่คราวนี้ไม่ประสบความสำเร็จ เฮนรี่เองไม่ได้เดินทางเพื่อค้นพบใดๆ เขาเป็นหนี้ชื่อเล่นของเขาจากความมุ่งมั่นของเขาในฐานะผู้สนับสนุนการเดินเรือ เขาอ่านได้ดีมากและรู้รายงานของนักสำรวจยุคแรกๆ ในเอเชีย เช่นมาร์โค โปโล ,   วิลเฮล์ม ฟอน รูบรูก หรือนักเดินทางชาวโลกอาหรับอิบน์ บัตตูตา ข้อเท็จจริงที่ว่าเขาก่อตั้งสถาบันการเดินเรือ (escola náutica) ) เป็นสิ่งประดิษฐ์ในศตวรรษต่อมาที่นักประวัติศาสตร์ชาวโปรตุเกสไม่ได้เป็นตัวแทนมาระยะหนึ่งแล้ว ในปี 1460 เมื่อเฮนรีเดอะเนวิเกเตอร์สิ้นพระชนม์ ชาวโปรตุเกสได้สำรวจและจัดทำแผนที่ชายฝั่งแอฟริกาจนถึงเซียร์ราลีโอนในปัจจุบัน (ประมาณ 8° เหนือ) รวมถึงมหาสมุทรแอตแลนติกจนถึงทะเลซาร์กัสโซ (ประมาณ 40° ตะวันตก) 38 ปีหลังการเสียชีวิตของอองรี งานเบื้องต้นของเขานำไปสู่การค้นพบเส้นทางทะเลไปยังอินเดียโดยวาสโก ดา กามา และการเสริมสร้างความเข้มแข็งของโปรตุเกสในการค้าของอินเดีย ไปจนถึงการพัฒนาเส้นทางทะเลรอบแอฟริกาไปยังอินเดีย และด้วยเหตุนี้ ตำแหน่งมหาอำนาจโลกของโปรตุเกส